Ben bunda seyr ider iken aceb sırra irdüm ahi Bir siz dahi sizde görün dbstı bende gördüm ahi Ben de bakdum bende gördüm benüm İle ben olanı Sûretüme cân vireni kimdüğüni bildüm ahi İsteyüben bulımazam ol ben isem ya ben kanı Seçemedüm andan beni bir kezden ol oldum ah! Sûret toprakdur diyeni gönlüm kabûl itmez anı Bu toprağım cevherini hazrete irgürdüm ahi Münkir kişi tuymaz bum dertlülerün sezer câm Ben ışk bağı bülbüliyem ol bağçeden geldüm ahi Ma'şûk benümledür bile ayru değül kıldan kıla Irak sefer bizden kala dostı yakın bildüm ahi Değme bir yol kandan bana tağılmayam değme yana Kutlu oldı seferüm hoş menzile irdüm ahi Mansûr idüm ben ezelde anun içün geldüm bunda Yak külümi savur göğe ben «Ene'l-Hak» oldum ahî Ne oda yanam tağılam ne dara çıkam boğulanı İşüm bitince yüriyem teferrüce geldüm ahî Mün’im oldum yohsul iken benüm oldı kevn ü mekân Yirden göke magrib maşrık yire göke toldum ahi Nitekim ben beni bildüm bu oldı kim Hakk’ı buldum Korkum anı bulıncadı korkudan kurtuldum ahi Yûnus kim öldürür seni viren alur gine canı Bu canlara hükm ideni kim idüğin bildüm ahî Menzili- ırak bu yolun bu yola kim varası Müşkili çok bu yolun bunı kim başarası Bu yola yarak gerek çok eksük gerek gerek Key demür yürek gerek bu sarp yola varası İnce sırat köprüsi sıfat imiş bu yolda Dosta giden kişinün toğnlıkdur çâresi Kimde kim toğnlık var Hak Çalab anı sever İki cihâne yarar ol erün sermâyesi. Toğnlık mancınığı istigfâr taşıyıla Toğru vardı atıldı yıkıldı nefs kal'ası İman aldanguclan bilün çokdur bu yolda Nefsine uy anlanın gitmez "yüzi karası Yüzbin rlyâ çerisi bilün vardur bu yolda Nefs öldürmiş er gerek ol çeriyi kırası Yûnus imdi salâdur gel gidelüm yoklığa Gözlenin lâyık ise dost dîdânn göresi Niçe bir besleyesin bu kaddile kameti Düşdün dünyâ zevkına unutdun kıyameti Düriş kazan yi yidür bir gönül ele getür Yüz Kâbe'den yiğrekdür bir gönül ziyâreti Uslu değül delüdür halka sâlûslılk satan Nefsin Müsülmân itsün var ise kerameti Yüzbin peygamber gele hiç şefaat olmaya { Vay eğer olmaz ise A İlâh 'un inayeti Nefsin Müsülmân iden Hak yolın toğru varur Yarın ana olısar Muhammed şefâati Yûnus imdi sen dahi girçeklerden ohgör Girçek erenler imiş cümlemin ziyâreti Erenler bir denizdür âşık gerek talaşı Bahrî gerek denizden girüp gevher alası Gine biz bahrî olduk denizden gevher alduk Sarraf gerek gevherün kıymetini bilesi Yüri var ebsem ol-a ne slmsârlık satarsın Alî gibi er gerek işbu sırra iresi Muhammed Hakk’ı bildi Hâkk’ı kendüde gördl Cümle yirde Hak hâzır göz gerekdür göresi Bile rızkımı Hak 'dan «Nahnu kasemnâ» pinhan Nefsin bilmiş er gerek göz hicâbm silesi Didüm işbu nefesi âşıklar hükmiyile Bahılhksuz er gerek bir karara turası Âlimler kitâb düzer karayı aka yazar Gönüllerde yazılur bu kltabun sûresi Yüri hey sûfi zerrak ne sâlûslık satarsın Hak'dan artuk kim ola kula dilek viresl Hak turağı gönülde âyâtı var Kur’an’da Arş dan yukaru canda ışk burcunun kulesi Şöyle delü olmışam bilmezin dünden güni Yüreğümde işledi ışk okınun yarası Gel imdi miskin Yûnus dut erenler eteğin nlesi mlskinlikde yoğluğ imiş çâresi Işkun aldı benden beni bana seni gerek seni Ben yanaram düni güni bana seni gerek seni Ne varlığa sevinürem ne yokluğa yirinürem Işkun ile avmuram bana seni gerek seni Işkun âşıklar öldürür ışk denizine taldurur Tecellîyile toldurur bana seni gerek seni Işkun şarâbından içem Mecnûn olup tağa düşem Şensin dün ü gün endişem bana seni gerek seni Sûfİlere sohbet gerek ahîlere ahret gerek Mecnunlara Leyli gerek bana seni gerek seni Eğer beni öldüreler külüm göğe savuralar Toprağum anda çağıra bana seni gerek seni Yûnus'durur benüm adum gün geldükçe artar odum İki cihanda maksûdum bana seni gerek seni -

Ben bunda seyr ider iken aceb sırra irdüm ahi Bir siz dahi sizde görün dbstı bende gördüm ahi Ben de bakdum bende gördüm benüm İle ben olanı Sûretüme cân vireni kimdüğüni bildüm ahi İsteyüben bulımazam ol ben isem ya ben kanı Seçemedüm andan beni bir kezden ol oldum ah! Sûret toprakdur diyeni gönlüm kabûl itmez anı Bu toprağım cevherini hazrete irgürdüm ahi Münkir kişi tuymaz bum dertlülerün sezer câm Ben ışk bağı bülbüliyem ol bağçeden geldüm ahi Ma'şûk benümledür bile ayru değül kıldan kıla Irak sefer bizden kala dostı yakın bildüm ahi Değme bir yol kandan bana tağılmayam değme yana Kutlu oldı seferüm hoş menzile irdüm ahi Mansûr idüm ben ezelde anun içün geldüm bunda Yak külümi savur göğe ben «Ene'l-Hak» oldum ahî Ne oda yanam tağılam ne dara çıkam boğulanı İşüm bitince yüriyem teferrüce geldüm ahî Mün’im oldum yohsul iken benüm oldı kevn ü mekân Yirden göke magrib maşrık yire göke toldum ahi Nitekim ben beni bildüm bu oldı kim Hakk’ı buldum Korkum anı bulıncadı korkudan kurtuldum ahi Yûnus kim öldürür seni viren alur gine canı Bu canlara hükm ideni kim idüğin bildüm ahî Menzili- ırak bu yolun bu yola kim varası Müşkili çok bu yolun bunı kim başarası Bu yola yarak gerek çok eksük gerek gerek Key demür yürek gerek bu sarp yola varası İnce sırat köprüsi sıfat imiş bu yolda Dosta giden kişinün toğnlıkdur çâresi Kimde kim toğnlık var Hak Çalab anı sever İki cihâne yarar ol erün sermâyesi. Toğnlık mancınığı istigfâr taşıyıla Toğru vardı atıldı yıkıldı nefs kal'ası İman aldanguclan bilün çokdur bu yolda Nefsine uy anlanın gitmez "yüzi karası Yüzbin rlyâ çerisi bilün vardur bu yolda Nefs öldürmiş er gerek ol çeriyi kırası Yûnus imdi salâdur gel gidelüm yoklığa Gözlenin lâyık ise dost dîdânn göresi Niçe bir besleyesin bu kaddile kameti Düşdün dünyâ zevkına unutdun kıyameti Düriş kazan yi yidür bir gönül ele getür Yüz Kâbe'den yiğrekdür bir gönül ziyâreti Uslu değül delüdür halka sâlûslılk satan Nefsin Müsülmân itsün var ise kerameti Yüzbin peygamber gele hiç şefaat olmaya { Vay eğer olmaz ise A İlâh 'un inayeti Nefsin Müsülmân iden Hak yolın toğru varur Yarın ana olısar Muhammed şefâati Yûnus imdi sen dahi girçeklerden ohgör Girçek erenler imiş cümlemin ziyâreti Erenler bir denizdür âşık gerek talaşı Bahrî gerek denizden girüp gevher alası Gine biz bahrî olduk denizden gevher alduk Sarraf gerek gevherün kıymetini bilesi Yüri var ebsem ol-a ne slmsârlık satarsın Alî gibi er gerek işbu sırra iresi Muhammed Hakk’ı bildi Hâkk’ı kendüde gördl Cümle yirde Hak hâzır göz gerekdür göresi Bile rızkımı Hak 'dan «Nahnu kasemnâ» pinhan Nefsin bilmiş er gerek göz hicâbm silesi Didüm işbu nefesi âşıklar hükmiyile Bahılhksuz er gerek bir karara turası Âlimler kitâb düzer karayı aka yazar Gönüllerde yazılur bu kltabun sûresi Yüri hey sûfi zerrak ne sâlûslık satarsın Hak'dan artuk kim ola kula dilek viresl Hak turağı gönülde âyâtı var Kur’an’da Arş dan yukaru canda ışk burcunun kulesi Şöyle delü olmışam bilmezin dünden güni Yüreğümde işledi ışk okınun yarası Gel imdi miskin Yûnus dut erenler eteğin nlesi mlskinlikde yoğluğ imiş çâresi Işkun aldı benden beni bana seni gerek seni Ben yanaram düni güni bana seni gerek seni Ne varlığa sevinürem ne yokluğa yirinürem Işkun ile avmuram bana seni gerek seni Işkun âşıklar öldürür ışk denizine taldurur Tecellîyile toldurur bana seni gerek seni Işkun şarâbından içem Mecnûn olup tağa düşem Şensin dün ü gün endişem bana seni gerek seni Sûfİlere sohbet gerek ahîlere ahret gerek Mecnunlara Leyli gerek bana seni gerek seni Eğer beni öldüreler külüm göğe savuralar Toprağum anda çağıra bana seni gerek seni Yûnus'durur benüm adum gün geldükçe artar odum İki cihanda maksûdum bana seni gerek seni -

Ömrüm beni sen aldadun ah n'ideyin ömrüm seni Beni deprenimez kodun ah n’ideyin ömrüm seni' Benüm derdüm hep sen idün cânum içinde cân idün Hem sen bana sultân idün ah n’ideyin ömrüm seni Gönlüm sana eğler idüm gül diyüben yiyler İdüm Garibseyüp ağlar idüm ah n’ideyin ömrüm seni Gider imiş bunda gelen dünya işi cümle yalan Ağlar ömrin yavı kılan ah n’ideyin ömrüm seni Hayrum şerrüm yazılısar ömrüm ipi üzüliser Gİdüp sûret bozulısar ah n’ideyin ömrüm seni Bari koyuban kaçmasan göçginci gibi geçmesen Ölüm şarabın İçmesen ah n’ideyin ömrüm seni Bir gün ola sensüz kalam kurda kuşa öyün olam Çüriyüben toprak olam ah n’ideyin ömrüm seni Miskin Yûnus bilmez misin yohsa nazar kılmaz mısın Ölenleri anmaz mısın ah n’ideyin ömrüm seni Kime gönül virür isem benüm ile yâr olmadı Hâlüm bilüp derdüm sorup bana vefâdâr olmadı Hak’dan meğer takdir idi âşık oldı gönlüm sana Hiç kimseler bencileyin ışka giriftâr olmadı Işkdan şikâyetüm yokdur kendü tâli’ümden-durur Kendü yolın aramayan âdem değül er olmadı Işk bir ulu hil’at-durur bir niçeye virür Çalab Bir niçeler kaldı mahrum ışkdan haberdâr olmadı Işk bir uludan nazardur âşık canlar erenlerdür Işka düşmeyen gönüller viran-durur şar olmadı İbrahim'e Nemrûd odm ışkdur gülistan eyleyen Işkdan nazar ericeğez gülzâr oldı nâr olmadı Hak yaratdı ylri göki ol Ahmed'ün dost lığına «Levlâk» ana delil oldı ansuz yir gök var olmadı lşkda kahırlar çok olur âşıklara gayret gerek Yûnus âşık oldun-ısa âşıklarda âr olmadı Geldi geçdi ömrüm benüm şol yil esüp geçmiş gibi Hele bana şöyle geldi şol göz yumup açmış gibi İşbu söze Hak tanukdur bu can gevdeye konukdur Bir gün ola çıka gide kafesden kuş uçmış gibi Miskin âdem oğlanım benzetmişler ekinciye Kimi biter kimi yiter yire tohum saçmış gibi Bu dünyada bir nesneye yanar içüm köynür özüm Yiğid iken ölenlere gök ekini biçmiş gibi - Bir hastaya vardun ise bir içim (su) virdün ise Yarın anda karşu gele Hak şarâbın içmiş gibi Bir miskini gördün İse bir eskice virdün ise Yarın anda sana gele Hak libâsın biçmiş^ gibi Yûnus Emre bu dünyada iki kişi kalur dirler Meğer Hızır İlyâs ola âb-ı hayât içmiş gibi Halâl kıldı ma'şûka âşık kendü kanını Ma’şûk nakşından okur ışk eri Kur’ânını Yârdan ayru olınca asılup ölmek yiğdür Âşık kendü bıragur boynma urganım Gitmez âşık gözinden hergiz ma’şûk hayâli Nitekim Zelhâ virür Yûsuf’un nişânuu Dirlik budur âşıka ma’şûk yobnda öle Sorarlar ise eydem âşıkun burhanını Belkıs ile Süleyman ışka düşdi bir zaman İsteyüp bulmadılar bu derdün dermânını Gökdeki Hârut Mârut ışk içün indi yire Zühre yüzin göricek unutdı Rahmanım Güzâf görmen siz ışkı kime uğradıyısa Sultânı iltür başdan yitürür hanmânını Ferhad bu ışk yolmda başın külünge dutdı Husrev Şîrîn derdinden dosta virdi cânım Leylî’yle Mecnûn işi aceb gelür bu halka Abdü’r-Rezzak terk itdi ışk içün îmâmnı Zemâne vefâlan cefâ gelür Yûnus’a Bir toğn yâr bulıcak fidî kılur cânrnı Müsülmanlar kim görmişdür âşık tevbe ltdügini Ya kini işitdi denize od düşüben dütdüğini Şâhum senün ışkun odı düşdi gönül deryâsma Aceblerler kaynayuban ma’rifetler yetdüğini Yüzbin Isî'yile Mûsî ışkunda ser-gerdan gezer Aceblerler beni dahi ışk nehengi yutduğını Yüzgeçlük öğrenmeyen kul ko girmesin bu denize Işk deryâsı dipsuz-durur aceblemen batduğını Sarrâflığı öğrenmeyen bu gevheri boncuk sanur Varur virür yok nesneye bilmez neye satduğını Her kim ol dost didârım bunda ayan görmez-ise Yarın ol ser-gerdan geze hiç bilmeye n'ltdüğini Uşda Yûnus miskin eydür Tapduğ'umtız dost yüzldür Bunı anlamayan bilmez ma'nâ neye gitdüğini Severem ben seni candan içeri Yolum ötmez bu erkândan İçeri Nireye bakarisam toptolusun Seni kanda koyam benden içeri O bir dilber-durur yokdur nişanı Nişan olur mı nişandan İçeri Beni sorma bana bende değülven Sûretüm boş yürür tondan İçeri

Ömrüm beni sen aldadun ah n'ideyin ömrüm seni Beni deprenimez kodun ah n’ideyin ömrüm seni' Benüm derdüm hep sen idün cânum içinde cân idün Hem sen bana sultân idün ah n’ideyin ömrüm seni Gönlüm sana eğler idüm gül diyüben yiyler İdüm Garibseyüp ağlar idüm ah n’ideyin ömrüm seni Gider imiş bunda gelen dünya işi cümle yalan Ağlar ömrin yavı kılan ah n’ideyin ömrüm seni Hayrum şerrüm yazılısar ömrüm ipi üzüliser Gİdüp sûret bozulısar ah n’ideyin ömrüm seni Bari koyuban kaçmasan göçginci gibi geçmesen Ölüm şarabın İçmesen ah n’ideyin ömrüm seni Bir gün ola sensüz kalam kurda kuşa öyün olam Çüriyüben toprak olam ah n’ideyin ömrüm seni Miskin Yûnus bilmez misin yohsa nazar kılmaz mısın Ölenleri anmaz mısın ah n’ideyin ömrüm seni Kime gönül virür isem benüm ile yâr olmadı Hâlüm bilüp derdüm sorup bana vefâdâr olmadı Hak’dan meğer takdir idi âşık oldı gönlüm sana Hiç kimseler bencileyin ışka giriftâr olmadı Işkdan şikâyetüm yokdur kendü tâli’ümden-durur Kendü yolın aramayan âdem değül er olmadı Işk bir ulu hil’at-durur bir niçeye virür Çalab Bir niçeler kaldı mahrum ışkdan haberdâr olmadı Işk bir uludan nazardur âşık canlar erenlerdür Işka düşmeyen gönüller viran-durur şar olmadı İbrahim'e Nemrûd odm ışkdur gülistan eyleyen Işkdan nazar ericeğez gülzâr oldı nâr olmadı Hak yaratdı ylri göki ol Ahmed'ün dost lığına «Levlâk» ana delil oldı ansuz yir gök var olmadı lşkda kahırlar çok olur âşıklara gayret gerek Yûnus âşık oldun-ısa âşıklarda âr olmadı Geldi geçdi ömrüm benüm şol yil esüp geçmiş gibi Hele bana şöyle geldi şol göz yumup açmış gibi İşbu söze Hak tanukdur bu can gevdeye konukdur Bir gün ola çıka gide kafesden kuş uçmış gibi Miskin âdem oğlanım benzetmişler ekinciye Kimi biter kimi yiter yire tohum saçmış gibi Bu dünyada bir nesneye yanar içüm köynür özüm Yiğid iken ölenlere gök ekini biçmiş gibi - Bir hastaya vardun ise bir içim (su) virdün ise Yarın anda karşu gele Hak şarâbın içmiş gibi Bir miskini gördün İse bir eskice virdün ise Yarın anda sana gele Hak libâsın biçmiş^ gibi Yûnus Emre bu dünyada iki kişi kalur dirler Meğer Hızır İlyâs ola âb-ı hayât içmiş gibi Halâl kıldı ma'şûka âşık kendü kanını Ma’şûk nakşından okur ışk eri Kur’ânını Yârdan ayru olınca asılup ölmek yiğdür Âşık kendü bıragur boynma urganım Gitmez âşık gözinden hergiz ma’şûk hayâli Nitekim Zelhâ virür Yûsuf’un nişânuu Dirlik budur âşıka ma’şûk yobnda öle Sorarlar ise eydem âşıkun burhanını Belkıs ile Süleyman ışka düşdi bir zaman İsteyüp bulmadılar bu derdün dermânını Gökdeki Hârut Mârut ışk içün indi yire Zühre yüzin göricek unutdı Rahmanım Güzâf görmen siz ışkı kime uğradıyısa Sultânı iltür başdan yitürür hanmânını Ferhad bu ışk yolmda başın külünge dutdı Husrev Şîrîn derdinden dosta virdi cânım Leylî’yle Mecnûn işi aceb gelür bu halka Abdü’r-Rezzak terk itdi ışk içün îmâmnı Zemâne vefâlan cefâ gelür Yûnus’a Bir toğn yâr bulıcak fidî kılur cânrnı Müsülmanlar kim görmişdür âşık tevbe ltdügini Ya kini işitdi denize od düşüben dütdüğini Şâhum senün ışkun odı düşdi gönül deryâsma Aceblerler kaynayuban ma’rifetler yetdüğini Yüzbin Isî'yile Mûsî ışkunda ser-gerdan gezer Aceblerler beni dahi ışk nehengi yutduğını Yüzgeçlük öğrenmeyen kul ko girmesin bu denize Işk deryâsı dipsuz-durur aceblemen batduğını Sarrâflığı öğrenmeyen bu gevheri boncuk sanur Varur virür yok nesneye bilmez neye satduğını Her kim ol dost didârım bunda ayan görmez-ise Yarın ol ser-gerdan geze hiç bilmeye n'ltdüğini Uşda Yûnus miskin eydür Tapduğ'umtız dost yüzldür Bunı anlamayan bilmez ma'nâ neye gitdüğini Severem ben seni candan içeri Yolum ötmez bu erkândan İçeri Nireye bakarisam toptolusun Seni kanda koyam benden içeri O bir dilber-durur yokdur nişanı Nişan olur mı nişandan İçeri Beni sorma bana bende değülven Sûretüm boş yürür tondan İçeri

Beni benden alana irmez elüm Kadem kim basa sultandan içeri Tecelliden nasib irdi kimine Kİminün maksûdı bundan içeri Kime dldar güninden şule değse An un şu’lesi var günden içeri Senün ışkun beni benden alupdur Ne şirin derd bu dermandan içeri Şeriat tarikat yoldur varana Hakikat ma’rifet andan içeri Süleyman kuş dilün bilür didiler Süleyman var Süleyman'dan İçeri Unutdum din diyânet kaldı benden Bu ne mezheb-durur dinden içeri Dinün terk idenün küfürdür işi Bu ne küfürdür îmandan içeri Geçer iken Yûnus şeş oldı dosta Ki kaldı kapuda andan içeri Bakduğum yüzde gördüm Tapduğumun nûnnı Maksûdum bugün bildüm n'iderem ben yarını Yannum bugün bana hoş bayram düğün bana Düşde getir ün bana işidün ahbânnı 3 Dostun haberi bile nefsün sana yâr eyle Bak dosta yarağ eyle bu vücûdun şanm Vücûda gelmeyince kimse Hakk’ı bilmedi Bu vücuddan gösterdi dost bize dîdânnı Erin dîdânn gördüm güman terkini vurdum Dost bağçesine girdüm görmege gülzânm 6 Dostun yüzİ gül bana âşıkam bülbül ana Kaykımazam dört yana çün buldum ışk erini «Elestü bi rabbiküm» Hak'dan nida gelicek Mü'minler «belî» diyüp itdiler ikrânnı Yûnus küfür elinden şikâyete geldiler İy sultânum gerçek er kes gider zünnârını Yort iy gönül sen bir zaman âsûde fâriğ koş yüri Korkma kayurma kimseden gussa vü gamdan boş yüri Hakikate bakar isen nefsün sana düşman yiter Var imdi ol nefsün ile unş savaş tokış yüri Nefsdür eri yolda koyan yolda kalur nefse uyan Ne işün var kimseyile nefsün e kakı buş yüri Diler-isen bu dünyânun şerrinden olasm emin Terk eyle bu kibr u kini hırkaya gir derviş yüri Ister-isen bu dünyâda ebedî sarhoş olasm Işk kadehün tolu getür yıl on~ikİ ay sarhoş yüri Kimse bağına girmegil kimse güllni dirmegil Var kendü ma’şûkun ile bağçede ol alış yüri Gönüllerde iğ olmagıl mahfillerde çiğ olmağı! Çiğ nesnemin ne dadı var gel ışk odına biş yüri Yûnus imdi hoş söylersin dinleyene şerh eylersin Halka nasihat satmca er ol yolmca koş yüri Ben yürürem yana yana ışk boyadı beni kana Ne âkılem ne divâne gel gör beni ışk n’eyledi Geh eserem yeller gibi geh tozaran» yollar gibi Geh akaram seller gibi gel gör beni ışk n’eyledi Akar sulayın çağlaram derdlü ciğerimi dağlaram Şeyhüm anuban ağlaram gel gör beni ışk n’eyledi Ya elüm al kaldur beni ya vasluna İrdür beni Çok ağlatdun güldür beni gel gör beni ışk n 'eyledi Ben yürürem ilden ile şeyh soraram dilden dile Gurbetde hâlüm kim bile gel gör beni ışk n'eyledi Mecnûn oluban yürürem ol yân düşde görürem Uyanup melûl olura m gel gör beni ışk n'eyledi Miskin Yûnus bî-çâreyem başdan ayağa yâreyem Dost ilinden âvâreyem gel gör beni ışk n’eyledi Bu ışk denizine talan hâcet değül ana gemi Yâhûd kanda bulalum biz bu sohbet ile bu demi Dünyâlığum yokdur dime bu gussâyı öküş yime Ma'şûkı ger sevdün-İse gider gönlündeki gamı Ben sevdüğiim ma'şûkayı sen dahi bir görse yidün Vİrmeyedün bu öğüdi fidi kılaydun bu canı Âşık kişi bilmez öğüt zira assı kılmaz öğüt Unudur ol kibr ü kini terk eyler gider dükkânı Girçek âşık olanlarun yüzinde nişâm olur Dünün günün turmaz akar gözleri yaşmun kanı Bu cümle âlem sevdüği şu din ile iman-durur Işksuz gerekmez vallâhi şol diniyile imanı Yûnus yüzün kaldırmagıl âşıklarun ayağından Eyle fidî yüzbin canı andan bulasın Sübhân'ı Yok yire geçürdüm güni ah nldeyim ömrüm seni Senünle olmadum ganî ah n 'ideyim ömrüm seni Geldüm ü geçdüm bilmedüm ağlayup gussâ vimedüm Senden ayrulam dlmedüm ah n’ideyim ömrüm seni Hayrımı şerrüm yazılısar ömrüm ipi üziliser Suret benden bozıhsar ah n 'ideyim ömrüm seni Gidüp girii gelmeyesin gelüp beni bulmayasın Bu benliği sermayesin ah n 'İdeyim ömrüm seni Kanı sana güvendüğüm sevinüben özendüğüm Kaldı külli kazanduğum ah n’ideyim ömrüm seni

Beni benden alana irmez elüm Kadem kim basa sultandan içeri Tecelliden nasib irdi kimine Kİminün maksûdı bundan içeri Kime dldar güninden şule değse An un şu’lesi var günden içeri Senün ışkun beni benden alupdur Ne şirin derd bu dermandan içeri Şeriat tarikat yoldur varana Hakikat ma’rifet andan içeri Süleyman kuş dilün bilür didiler Süleyman var Süleyman'dan İçeri Unutdum din diyânet kaldı benden Bu ne mezheb-durur dinden içeri Dinün terk idenün küfürdür işi Bu ne küfürdür îmandan içeri Geçer iken Yûnus şeş oldı dosta Ki kaldı kapuda andan içeri Bakduğum yüzde gördüm Tapduğumun nûnnı Maksûdum bugün bildüm n'iderem ben yarını Yannum bugün bana hoş bayram düğün bana Düşde getir ün bana işidün ahbânnı 3 Dostun haberi bile nefsün sana yâr eyle Bak dosta yarağ eyle bu vücûdun şanm Vücûda gelmeyince kimse Hakk’ı bilmedi Bu vücuddan gösterdi dost bize dîdânnı Erin dîdânn gördüm güman terkini vurdum Dost bağçesine girdüm görmege gülzânm 6 Dostun yüzİ gül bana âşıkam bülbül ana Kaykımazam dört yana çün buldum ışk erini «Elestü bi rabbiküm» Hak'dan nida gelicek Mü'minler «belî» diyüp itdiler ikrânnı Yûnus küfür elinden şikâyete geldiler İy sultânum gerçek er kes gider zünnârını Yort iy gönül sen bir zaman âsûde fâriğ koş yüri Korkma kayurma kimseden gussa vü gamdan boş yüri Hakikate bakar isen nefsün sana düşman yiter Var imdi ol nefsün ile unş savaş tokış yüri Nefsdür eri yolda koyan yolda kalur nefse uyan Ne işün var kimseyile nefsün e kakı buş yüri Diler-isen bu dünyânun şerrinden olasm emin Terk eyle bu kibr u kini hırkaya gir derviş yüri Ister-isen bu dünyâda ebedî sarhoş olasm Işk kadehün tolu getür yıl on~ikİ ay sarhoş yüri Kimse bağına girmegil kimse güllni dirmegil Var kendü ma’şûkun ile bağçede ol alış yüri Gönüllerde iğ olmagıl mahfillerde çiğ olmağı! Çiğ nesnemin ne dadı var gel ışk odına biş yüri Yûnus imdi hoş söylersin dinleyene şerh eylersin Halka nasihat satmca er ol yolmca koş yüri Ben yürürem yana yana ışk boyadı beni kana Ne âkılem ne divâne gel gör beni ışk n’eyledi Geh eserem yeller gibi geh tozaran» yollar gibi Geh akaram seller gibi gel gör beni ışk n’eyledi Akar sulayın çağlaram derdlü ciğerimi dağlaram Şeyhüm anuban ağlaram gel gör beni ışk n’eyledi Ya elüm al kaldur beni ya vasluna İrdür beni Çok ağlatdun güldür beni gel gör beni ışk n 'eyledi Ben yürürem ilden ile şeyh soraram dilden dile Gurbetde hâlüm kim bile gel gör beni ışk n'eyledi Mecnûn oluban yürürem ol yân düşde görürem Uyanup melûl olura m gel gör beni ışk n'eyledi Miskin Yûnus bî-çâreyem başdan ayağa yâreyem Dost ilinden âvâreyem gel gör beni ışk n’eyledi Bu ışk denizine talan hâcet değül ana gemi Yâhûd kanda bulalum biz bu sohbet ile bu demi Dünyâlığum yokdur dime bu gussâyı öküş yime Ma'şûkı ger sevdün-İse gider gönlündeki gamı Ben sevdüğiim ma'şûkayı sen dahi bir görse yidün Vİrmeyedün bu öğüdi fidi kılaydun bu canı Âşık kişi bilmez öğüt zira assı kılmaz öğüt Unudur ol kibr ü kini terk eyler gider dükkânı Girçek âşık olanlarun yüzinde nişâm olur Dünün günün turmaz akar gözleri yaşmun kanı Bu cümle âlem sevdüği şu din ile iman-durur Işksuz gerekmez vallâhi şol diniyile imanı Yûnus yüzün kaldırmagıl âşıklarun ayağından Eyle fidî yüzbin canı andan bulasın Sübhân'ı Yok yire geçürdüm güni ah nldeyim ömrüm seni Senünle olmadum ganî ah n 'ideyim ömrüm seni Geldüm ü geçdüm bilmedüm ağlayup gussâ vimedüm Senden ayrulam dlmedüm ah n’ideyim ömrüm seni Hayrımı şerrüm yazılısar ömrüm ipi üziliser Suret benden bozıhsar ah n 'ideyim ömrüm seni Gidüp girii gelmeyesin gelüp beni bulmayasın Bu benliği sermayesin ah n 'İdeyim ömrüm seni Kanı sana güvendüğüm sevinüben özendüğüm Kaldı külli kazanduğum ah n’ideyim ömrüm seni

Miskin Yûnus gidisersin uzak sefer idisersin Hasret ile kalısarsın ah n’ideyim ömrüm seni Niçe yıllar ömür sürdüm anca ağlayuban güldüm İşde ecel sana geldüm esenledüm dünyam seni Sürdüm ömrümi geçürdüm cânum hazrete uçurdum Ecel şerbetin içürdüm esenledüm dünyam seni Yürürdüm sağ selâmet takdir eyledi melâmet Ecel kıldı hoş melâlet esenledüm dünyam seni Gelen geçermiş n’idelüm gelün ahrete gidelüm , Bu fenâyı terk idelüm esenledüm dünyam seni Hayr u şer itdüğün işler ol görünen dürlü düşler Bitdi bu kamu teftişler esenledüm dünyam seni Dün ü gün iderdüm zikir kılurdum Hakk'a şükür Ecel irdi bizi okur esenledüm dünyam seni Ben bir dervîşidüm dostum Hak’dan yana oldı kasdum Ecel duzağına basdum esenledüm dünyam seni Yâranlarum, kardaşlarum Hakk'a lâyık yoldaştanım Esen kalsun râzdaşlarum esenledüm dünyam seni İy Yûnus Emre bî-çâre özün dutgıl toğru.yâre Ölüme yoğimiş çâre esenledüm dünyam seni Şükür minnet ol Allah’a gönlümüz! şâd eyledi Ol ışkınun bir zerresi bırakdı Mansûr gönline Taşdı «Ene’l-Hak» diyüben çağırdı feryâd eyledi Güle güle geldi dâra eylediler yara yara Âşık idi ma’şûkma hoş dadın dâd eyledi Ol huyı hoş hem bûyı hoş hem güli hem reyhanı hoş Allah ana dostum didi adın Muhammed eyledi Yûnus senün ma'şûkunı sevdi yaratdı ol Ganî Boyu elif kaşları nun gözlerini sâd eyledi Ezeliden var-ıdı canumda bu ışk odı Eşkere itmezidüm bilürdüm kim dost kodı Dört kitabı okıyan bulmadı ışka çâre Ne begler ne sultanlar ne müderris ne kadı 3 Yir gök oynar ırılmaz yeller eser deprenmez Akıbet şol canun kim ışkun ola bünyâdı Ben râzıyam bu yolda günde bin kez yanarsam Şekerden dahi tatlu şîrîndür ışkun dadı Işk anadan doğmadı kimseye kul olmadı . Hükmine kıldı eser cümle biliş ü yâdı 6 Işka mecnun olanlar assı ziyandan fâng Korkmaz ıssı sovukdan pes ne biliser odı Ezelde benüm fikrüm Enel Hak idi zikrüm Henüz dahi toğmadın ol Mansûr-ı Bagdâdî Işk çengine düşenün melâmetlıkdur işi Anun içün bednamdur miskin Yunus’un adı Yâ İlâhî ger suâl itsen bana Bu~durur anda cevâbum uş sana Ben bana zulm eyledüm itdüm günâh N'eyledüm n 'itdüm sana iy pâdişâh Gelmedin hakkumda benüm kem didün Toğmadın âsî beni-Âdem didün Sen ezelde beni âsî yazasın Toldurasm âleme âvâzesin Her ne dilersen hakumda işledün Ne tuşa turdum-ısa sen tuşladun Ben mi düzdüm beni sen düzdün beni Pür ayıb nişe getürdün iy Ganî Gözüm açup gördüğüm zindân içi Nefs ü hevâ pür tolu şeytân içi Habs içinde ölmeyeyin diyü aç Mismil ü murdâr yidüm bir iki kaç Nesne eksüldi mi mülkünden senün Geçdi mi hükmüm ya hükmünden senün Rızkum yiyüp seni aç mı kodum Ya yiyüp öynüni muhtaç mı kodum Geçmedi mi intikamun öldürüp Çürüdüp gözümi toprak doldurup Kıl bigi köpri yaparsın geç diyü Sen seni gel duzahumdan seç diyü Kıl bigi köpriden âdem mi geçer Ya düşer ya tayanur yahud uçar Kullanın köpri yaparlar hayr içün Hayri budur kim geçeler seyr içün Tâ gerek bünyâdı muhkem ola ol Ol geçenler eydeler uş toğru yol Terezi kurdun hevâset dartmağa Kasd idersün beni oda atmağa Terezi ana gerek bakkal ola Ya bezirgân tâcir ü attâr ola Sen basırsin hod bilürsin hâlümi Pes ne hâcet dartasm a'mâlümi Şimdi dirsin seni oda urayım Şerrün hayrun artuğısa göreyim Şerri az itmek değül mi hayrı çok Hayrı çok itmek değül mi hayrı çok Çün günâh murdarlarun murdandur Hazretün höd yaramazlar arıdur Pes nlçün murdarı açup dartasm Sen gerek lutf ile anı örtesin Sen temâşâ kılasın ben hoş yanam Hâşa l'illâh senden iy Rabbü'l-enâm Bir avuç toprağa bunca kil u kâl Neye gerek iy Kerîm-i Zü'l-celâl Çün sana değmedi Yûnus’dan ziyân Sen bilürsin âşİkârâ vü nihân Değmesün senden dahi budur cevâb Son sözüm «V'allâhu alem bi’s-sevâb»

Miskin Yûnus gidisersin uzak sefer idisersin Hasret ile kalısarsın ah n’ideyim ömrüm seni Niçe yıllar ömür sürdüm anca ağlayuban güldüm İşde ecel sana geldüm esenledüm dünyam seni Sürdüm ömrümi geçürdüm cânum hazrete uçurdum Ecel şerbetin içürdüm esenledüm dünyam seni Yürürdüm sağ selâmet takdir eyledi melâmet Ecel kıldı hoş melâlet esenledüm dünyam seni Gelen geçermiş n’idelüm gelün ahrete gidelüm , Bu fenâyı terk idelüm esenledüm dünyam seni Hayr u şer itdüğün işler ol görünen dürlü düşler Bitdi bu kamu teftişler esenledüm dünyam seni Dün ü gün iderdüm zikir kılurdum Hakk'a şükür Ecel irdi bizi okur esenledüm dünyam seni Ben bir dervîşidüm dostum Hak’dan yana oldı kasdum Ecel duzağına basdum esenledüm dünyam seni Yâranlarum, kardaşlarum Hakk'a lâyık yoldaştanım Esen kalsun râzdaşlarum esenledüm dünyam seni İy Yûnus Emre bî-çâre özün dutgıl toğru.yâre Ölüme yoğimiş çâre esenledüm dünyam seni Şükür minnet ol Allah’a gönlümüz! şâd eyledi Ol ışkınun bir zerresi bırakdı Mansûr gönline Taşdı «Ene’l-Hak» diyüben çağırdı feryâd eyledi Güle güle geldi dâra eylediler yara yara Âşık idi ma’şûkma hoş dadın dâd eyledi Ol huyı hoş hem bûyı hoş hem güli hem reyhanı hoş Allah ana dostum didi adın Muhammed eyledi Yûnus senün ma'şûkunı sevdi yaratdı ol Ganî Boyu elif kaşları nun gözlerini sâd eyledi Ezeliden var-ıdı canumda bu ışk odı Eşkere itmezidüm bilürdüm kim dost kodı Dört kitabı okıyan bulmadı ışka çâre Ne begler ne sultanlar ne müderris ne kadı 3 Yir gök oynar ırılmaz yeller eser deprenmez Akıbet şol canun kim ışkun ola bünyâdı Ben râzıyam bu yolda günde bin kez yanarsam Şekerden dahi tatlu şîrîndür ışkun dadı Işk anadan doğmadı kimseye kul olmadı . Hükmine kıldı eser cümle biliş ü yâdı 6 Işka mecnun olanlar assı ziyandan fâng Korkmaz ıssı sovukdan pes ne biliser odı Ezelde benüm fikrüm Enel Hak idi zikrüm Henüz dahi toğmadın ol Mansûr-ı Bagdâdî Işk çengine düşenün melâmetlıkdur işi Anun içün bednamdur miskin Yunus’un adı Yâ İlâhî ger suâl itsen bana Bu~durur anda cevâbum uş sana Ben bana zulm eyledüm itdüm günâh N'eyledüm n 'itdüm sana iy pâdişâh Gelmedin hakkumda benüm kem didün Toğmadın âsî beni-Âdem didün Sen ezelde beni âsî yazasın Toldurasm âleme âvâzesin Her ne dilersen hakumda işledün Ne tuşa turdum-ısa sen tuşladun Ben mi düzdüm beni sen düzdün beni Pür ayıb nişe getürdün iy Ganî Gözüm açup gördüğüm zindân içi Nefs ü hevâ pür tolu şeytân içi Habs içinde ölmeyeyin diyü aç Mismil ü murdâr yidüm bir iki kaç Nesne eksüldi mi mülkünden senün Geçdi mi hükmüm ya hükmünden senün Rızkum yiyüp seni aç mı kodum Ya yiyüp öynüni muhtaç mı kodum Geçmedi mi intikamun öldürüp Çürüdüp gözümi toprak doldurup Kıl bigi köpri yaparsın geç diyü Sen seni gel duzahumdan seç diyü Kıl bigi köpriden âdem mi geçer Ya düşer ya tayanur yahud uçar Kullanın köpri yaparlar hayr içün Hayri budur kim geçeler seyr içün Tâ gerek bünyâdı muhkem ola ol Ol geçenler eydeler uş toğru yol Terezi kurdun hevâset dartmağa Kasd idersün beni oda atmağa Terezi ana gerek bakkal ola Ya bezirgân tâcir ü attâr ola Sen basırsin hod bilürsin hâlümi Pes ne hâcet dartasm a'mâlümi Şimdi dirsin seni oda urayım Şerrün hayrun artuğısa göreyim Şerri az itmek değül mi hayrı çok Hayrı çok itmek değül mi hayrı çok Çün günâh murdarlarun murdandur Hazretün höd yaramazlar arıdur Pes nlçün murdarı açup dartasm Sen gerek lutf ile anı örtesin Sen temâşâ kılasın ben hoş yanam Hâşa l'illâh senden iy Rabbü'l-enâm Bir avuç toprağa bunca kil u kâl Neye gerek iy Kerîm-i Zü'l-celâl Çün sana değmedi Yûnus’dan ziyân Sen bilürsin âşİkârâ vü nihân Değmesün senden dahi budur cevâb Son sözüm «V'allâhu alem bi’s-sevâb»

Ya Rabbi Settâru'l-uyûb senden dllerem ümmetüm Yâ Hayy u Gaffâru’z-zünûb senden dllerem ümmetüm Bu dem münâcât eyleyüp bin dürlü hâcât söyleyüp Özüm melâmet eyleyüp senden dllerem ümmetüm Yüce kıldum hlmmetümi kim kurtaranı ümmetüm! Esirgegil ben yetimi senden dllerem ümmetüm Atam anam istemezem dünya kaygusın yimezem Ümmetüm elden komazam senden dllerem ümmetüm Yüzüm! yire uruban kapulara toğru tumban Şükrâne cânum virüben senden dllerem ümmetüm Bu dem ki toğdum anadan geçdüm bu fâni haneden El yumışam virâneden senden dllerem ümmetüm Şimdi ki başum kalduram gözüm yaşile tolduram Ahum cihâne bildürem senden dllerem ümmetüm Ümmetüm içün gelmişem himmeti yüce kılmışam Milk ü cana gelmemişem senden dllerem ümmetüm Çün bu konağa konmışam himmet atına binmişem Ümmet odına yanmışam senden dllerem ümmetüm Gelmemişem uçmağ-içün ya huriler koçmağ içün Şol bir avuç toprağ-içün senden dilerem ümmetüm Adum Muhammed viresin derdüm yine sen bilesin İn'âm u ihsan kılasın senden dilerem ümmetüm Katlandum ümmet gücine bakmazam ayruk uçma Kalmagıl ümmet suçına senden dilerem ümmetüm Ol 'Tûr-i Sînâ hakklyçün Mekke vü Mînâ hakkıyçün Şehr*i Medine hakkıyçün senden dilerem ümmetüm Şensin Ahad sensin Samed ihsânuna yokdur aded Bu Yûnus'a irgür meded senden dilerem ümmetüm Lûtf ıdüben eydür Hüdâ ümmetüne çekme cefâ Bu dem sana kıldum atâ bağışladum ümmetüni Ümmeti benden düedün himmet kılıcın biledün Muştuluk olsun eyidün bağışladum ümmetüni Kaldur başımı iy Habîb dertlülere sensin tabîb Ümmetüni itme garib bağışladum ümmetüni Adum Ahmed virmişem şeytânı senden sürmişem Küffân fldâ kılmışam bağışladum ümmetüni Dertlülere virdüm deva hâcetüni kıldum revâ Beni seven seni seve bağışladum ümmetüni Dönder yüzün! arşuma döşendi döşek ferşüme Gel bâri dura karşuma bağışladum ümmetüni Ümmetüni hep göçürem tizçek Sırât-ı geçürem Kevser şarâbın içürem bağışladum ümmetüni Nice gözün yaş idesin hem bağrunı baş idesin İn'âmum fâş idesin bağışladum ümmetüni İy yir ü göğün serveri bilsün seni ins ü peri Âhir zaman Peygamberi bağışladum ümmetüni Lûtf idüben eydür Ganî âsilere virdüm seni Senden dönem sanma beni bağışladum ümmetüni Ümmettin oda yakmayam suçın başına kakmaya m Sentin sözünden çıkmayam bağışladum ümmetüni Sen yetimler başısın yanmış ciğerler aşısın Ümmetünün yoldaşısın bağışladum ümmetüni Yüz bin şükür sultânumuz yine sevindi cânumuz Çünki didi Sübhânumuz bağışladum ümmetüni Yûnus Emrem dir zî-safâ Peygamber'ündür Müctebâ Çün Hak dldi yâ Mustafâ bağışladum ümmetüni ÖBÜR YUNUSUN ŞİİRLERİNDEN Hak müyesser itse varsam güzel Kâ 'be tu İlah sana Bakuban hayranım olsam güzel Kâ'betullah sana Kara donuna bürünür arşa beraber görünür Sana varmayan yirinür güzel Kâ’betullah sana 3 Kara donun heybet oldı yüreğüme korku toldı Gönlümün hasreti geldi güzel Kâ’betullah sana Gümüşden kapı açmışlar mermerlerin döşetmişler Altın kuşak kuşatmışlar güzel Kâ’betullah sana Sağ yanunda altın oluk Mevlâm salsa olsam konuk Ben ölürsem Hak uyamk güzel Kâ’betullah sana 6 Nurdan - durur başta tacı yitmiş blndür varan hacı Oldı yüreğüme acı güzel Kâ’betullah sana Kâ’benün çevresi dağlar dıdar görmiş sular çağlar Âşık Yûnus durmaz ağlar güzel Kâ’betullah sana Aceb bu benüm cânum azad ola mı yâ-Rab Yoksa yidi tamuda yana kala mı yâ-Rab Aceb bu benüm halüm yer altında ahvalüm Varup yatacak yirüm akreb dola mı yâ-Rab 3 Can hulkuma geldükde Azrail’i gördükde Ya canumı aldukda âsân ola mı yâ-Rab Allah olıcak kâzı bizden ola mı râzı Görüp Hablb'ün bizi şefi’ ola mı yâ-Rab Yûnus kabre vardukda Münker Nekir geldükde Bize suâl itdükde dilüm döne mi yâ-Rab Yunus Emre’nin olmayıp, obur Yunus'a (Aşık Yûnus'a) ait olan, fakat asırlar boyunca vc bugün Yûnus'un zannedilen şiirlerin en tanınmışlarından birkaçını buraya alıyoruz. Canum kurban olsun senün yoluna Adı güzel kendü güzel Muhammed Şefâat eylesün kemter kulına Adı güzel kendü güzel Muhammed Mü’min olanlarun çokdur cefası Âhiretde olur zevk u saf ası On sekiz bin âlemün Mustafa'sı Adı güzel kendü güzel Muhammed

Ya Rabbi Settâru'l-uyûb senden dllerem ümmetüm Yâ Hayy u Gaffâru’z-zünûb senden dllerem ümmetüm Bu dem münâcât eyleyüp bin dürlü hâcât söyleyüp Özüm melâmet eyleyüp senden dllerem ümmetüm Yüce kıldum hlmmetümi kim kurtaranı ümmetüm! Esirgegil ben yetimi senden dllerem ümmetüm Atam anam istemezem dünya kaygusın yimezem Ümmetüm elden komazam senden dllerem ümmetüm Yüzüm! yire uruban kapulara toğru tumban Şükrâne cânum virüben senden dllerem ümmetüm Bu dem ki toğdum anadan geçdüm bu fâni haneden El yumışam virâneden senden dllerem ümmetüm Şimdi ki başum kalduram gözüm yaşile tolduram Ahum cihâne bildürem senden dllerem ümmetüm Ümmetüm içün gelmişem himmeti yüce kılmışam Milk ü cana gelmemişem senden dllerem ümmetüm Çün bu konağa konmışam himmet atına binmişem Ümmet odına yanmışam senden dllerem ümmetüm Gelmemişem uçmağ-içün ya huriler koçmağ içün Şol bir avuç toprağ-içün senden dilerem ümmetüm Adum Muhammed viresin derdüm yine sen bilesin İn'âm u ihsan kılasın senden dilerem ümmetüm Katlandum ümmet gücine bakmazam ayruk uçma Kalmagıl ümmet suçına senden dilerem ümmetüm Ol 'Tûr-i Sînâ hakklyçün Mekke vü Mînâ hakkıyçün Şehr*i Medine hakkıyçün senden dilerem ümmetüm Şensin Ahad sensin Samed ihsânuna yokdur aded Bu Yûnus'a irgür meded senden dilerem ümmetüm Lûtf ıdüben eydür Hüdâ ümmetüne çekme cefâ Bu dem sana kıldum atâ bağışladum ümmetüni Ümmeti benden düedün himmet kılıcın biledün Muştuluk olsun eyidün bağışladum ümmetüni Kaldur başımı iy Habîb dertlülere sensin tabîb Ümmetüni itme garib bağışladum ümmetüni Adum Ahmed virmişem şeytânı senden sürmişem Küffân fldâ kılmışam bağışladum ümmetüni Dertlülere virdüm deva hâcetüni kıldum revâ Beni seven seni seve bağışladum ümmetüni Dönder yüzün! arşuma döşendi döşek ferşüme Gel bâri dura karşuma bağışladum ümmetüni Ümmetüni hep göçürem tizçek Sırât-ı geçürem Kevser şarâbın içürem bağışladum ümmetüni Nice gözün yaş idesin hem bağrunı baş idesin İn'âmum fâş idesin bağışladum ümmetüni İy yir ü göğün serveri bilsün seni ins ü peri Âhir zaman Peygamberi bağışladum ümmetüni Lûtf idüben eydür Ganî âsilere virdüm seni Senden dönem sanma beni bağışladum ümmetüni Ümmettin oda yakmayam suçın başına kakmaya m Sentin sözünden çıkmayam bağışladum ümmetüni Sen yetimler başısın yanmış ciğerler aşısın Ümmetünün yoldaşısın bağışladum ümmetüni Yüz bin şükür sultânumuz yine sevindi cânumuz Çünki didi Sübhânumuz bağışladum ümmetüni Yûnus Emrem dir zî-safâ Peygamber'ündür Müctebâ Çün Hak dldi yâ Mustafâ bağışladum ümmetüni ÖBÜR YUNUSUN ŞİİRLERİNDEN Hak müyesser itse varsam güzel Kâ 'be tu İlah sana Bakuban hayranım olsam güzel Kâ'betullah sana Kara donuna bürünür arşa beraber görünür Sana varmayan yirinür güzel Kâ’betullah sana 3 Kara donun heybet oldı yüreğüme korku toldı Gönlümün hasreti geldi güzel Kâ’betullah sana Gümüşden kapı açmışlar mermerlerin döşetmişler Altın kuşak kuşatmışlar güzel Kâ’betullah sana Sağ yanunda altın oluk Mevlâm salsa olsam konuk Ben ölürsem Hak uyamk güzel Kâ’betullah sana 6 Nurdan - durur başta tacı yitmiş blndür varan hacı Oldı yüreğüme acı güzel Kâ’betullah sana Kâ’benün çevresi dağlar dıdar görmiş sular çağlar Âşık Yûnus durmaz ağlar güzel Kâ’betullah sana Aceb bu benüm cânum azad ola mı yâ-Rab Yoksa yidi tamuda yana kala mı yâ-Rab Aceb bu benüm halüm yer altında ahvalüm Varup yatacak yirüm akreb dola mı yâ-Rab 3 Can hulkuma geldükde Azrail’i gördükde Ya canumı aldukda âsân ola mı yâ-Rab Allah olıcak kâzı bizden ola mı râzı Görüp Hablb'ün bizi şefi’ ola mı yâ-Rab Yûnus kabre vardukda Münker Nekir geldükde Bize suâl itdükde dilüm döne mi yâ-Rab Yunus Emre’nin olmayıp, obur Yunus'a (Aşık Yûnus'a) ait olan, fakat asırlar boyunca vc bugün Yûnus'un zannedilen şiirlerin en tanınmışlarından birkaçını buraya alıyoruz. Canum kurban olsun senün yoluna Adı güzel kendü güzel Muhammed Şefâat eylesün kemter kulına Adı güzel kendü güzel Muhammed Mü’min olanlarun çokdur cefası Âhiretde olur zevk u saf ası On sekiz bin âlemün Mustafa'sı Adı güzel kendü güzel Muhammed

Yidi kat gökleri seyran eyleyen Kürsinün üs tinde cevlân eyleyen Mi’râcmda ümmetini dileyen Adı güzel kendü güzel Muhammed Dört çâryâr anun gökçek yaridür Anı seven günahlardan beridür On sekiz bin âlemün sultanıdur Adı güzel kendü güzel Muhammed Sen hak peygambersin şeksüz gümansuz Sana uymayanlar gider imansuz Âşık Yûnus n 'eyler dünyayı sensüz Adı güzel kendü güzel Muhammed Sordum san çiçeğe benzün neden sarıdur Çiçek eydür iy derviş ahum dağlar eridür Yine sordum çiçeğe sizde ölüm var mıdur Çiçek eydür iy derviş ölümsüz yir var mıdur 3 Yine sordum çiçeğe kışm nerde olursız Çiçek eydür iy derviş kışm türâb oluruz Yine sordum çiçeğe tamuya girer misiz Çiçek eydür iy derviş ol münkirler yiridür Yine sordum çiçeğe uçmağa girer misiz Çiçek eydür iy derviş uçmak âdem şehridür 6 Yine sordum çiçeğe gül sizün nen üz olur Çiçek eydür iy derviş gül Muhammed teridür Yine sordum çiçeğe Âdemi bilür misiz Çiçek eydür iy derviş âdem binde biridür Yine sordum çiçeğe kırklan bilür misiz Çiçek eydür iy derviş kırklar Allah yândur 9 Yine sordum çiçeğe rengi kandan alırsız Çiçek eydür iy derviş ay ile gün nündür Yine sordum çiçeğe boynun neden eğridür Çiçek eydür iy derviş kalbüm Hakk'a doğrudur Yine sordum çiçeğe atan anan var mıdur Çiçek eydür iy derviş bu ne aceb sorudur 12 Yine sordum çiçeğe sen KâTıe'yİ gördün mi Çiçek eydür iy derviş Kâ’be Allah evidür Yine sordum çiçeğe bahçene girsem n’ola Çiçek eydür iy derviş kokla beni geri dur Yine sordum çiçeğe sen Sırat'ı gördün mİ Çiçek eydür iy derviş cümlenün ol yolıdur 15 Yine sordum çiçeğe gözün niçün yaşludur Çiçek eydür iy derviş bağırcığum başludur Yine sordum çiçeğe Yûnus’u bilir misin Çiçek eydür iy derviş Yûnus kırklar yândur Yalancı dünyaya konup göçenler «talerler ne bir haber vlrürler Üzerinde türlü otlar bitenler Ne söylerler ne bir haber vİrürler Kİminün başında biter ağaçlar Kiminün başında sarartır otlar Kimi ma’sum kimi güzel yiğitler Ne söylerler ne bir haber virürler Toprağa gark olmış nazük tenleri Söylemeden kalmış tatlu dilleri Gelün duadan unutman bunlan Ne söylerler ne bir haber virürler Kimisi dÖrdinde kimi beşinde Kimisinün tacı yokdur başında Kimi altı kimi yidi yaşında Ne söylerler ne bir haber virürler Kimisi bezirgân. kimisi hoca Ecel şerbetini içmek de güç a Kimi ak sakallu kimi pır koca Ne söylerler ne bir haber virürler Yûnus dir ki gör takdirün işleri Dökülmişdür kirpikleri kaşları Başlan ucmda hece taşlan Ne söylerler ne bir haber virürler Dertlü ne ağlayup gezersin hurda Ağladursa Mevlâm yine güldürür Nice dertlü kondı göçti burada Ağladursa Mevlâm yine güldürür Bu derd be nü m mûnisümdür yârümdür Arşa çıkan benüm âh ü zârumdur Seni ağlatan lutf ıssı kerümdür Ağladursa Mevlâm yine güldürür Dâim Hakk’a cemalimi dike-dur Zikr ile Mevlâyı dilden ana-dur Kahn kime ise lutfı anadur Ağladursa Mevlâm yine güldürür Sevdaya salma şu garib başunt Akıdur gözünden kanlu yaşum Kerlmdür onarur kulun işini Ağladursa Mevlâm yine güldürür Yûnus senün gözle ründe çok hâl var Önünde uğrayup geçecek yol var Gice gündüz dur da Mevlâ’ya yalvar Ağladursa Mevlâm yine güldürür Dolap niçün inilersin derdüm vardur inilerem Ben Mevlâ’ya âşık oldum anun içün inilerem Benüm adum dertlü dolap suyum akar yalap yalap Böyle emreylemiş Çalap anun içün inilerem 3 Beni bir dağda buldılar kolum kanadum kırdılar Dolaba lâyık gördiler anun için inilerem Dülügerler beni yondı her âzâm yirine kondı Bu inüdüm Hak’dan geldi anun için inilerem Suyum alçakdan çekerem dönüp yüksekden dökerem Görün şu ben ne çekerem anun için inilerem 6 Ben bir dağun ağacıyam ne tatluyam ne acıyatn Ben Mevlâ'ya duacıyam anun için inilerem Derviş Yûnus eydür âhı gözyaşı döker günâhı Hakk’a âşıkum vallâhi anun için inilerem

Yidi kat gökleri seyran eyleyen Kürsinün üs tinde cevlân eyleyen Mi’râcmda ümmetini dileyen Adı güzel kendü güzel Muhammed Dört çâryâr anun gökçek yaridür Anı seven günahlardan beridür On sekiz bin âlemün sultanıdur Adı güzel kendü güzel Muhammed Sen hak peygambersin şeksüz gümansuz Sana uymayanlar gider imansuz Âşık Yûnus n 'eyler dünyayı sensüz Adı güzel kendü güzel Muhammed Sordum san çiçeğe benzün neden sarıdur Çiçek eydür iy derviş ahum dağlar eridür Yine sordum çiçeğe sizde ölüm var mıdur Çiçek eydür iy derviş ölümsüz yir var mıdur 3 Yine sordum çiçeğe kışm nerde olursız Çiçek eydür iy derviş kışm türâb oluruz Yine sordum çiçeğe tamuya girer misiz Çiçek eydür iy derviş ol münkirler yiridür Yine sordum çiçeğe uçmağa girer misiz Çiçek eydür iy derviş uçmak âdem şehridür 6 Yine sordum çiçeğe gül sizün nen üz olur Çiçek eydür iy derviş gül Muhammed teridür Yine sordum çiçeğe Âdemi bilür misiz Çiçek eydür iy derviş âdem binde biridür Yine sordum çiçeğe kırklan bilür misiz Çiçek eydür iy derviş kırklar Allah yândur 9 Yine sordum çiçeğe rengi kandan alırsız Çiçek eydür iy derviş ay ile gün nündür Yine sordum çiçeğe boynun neden eğridür Çiçek eydür iy derviş kalbüm Hakk'a doğrudur Yine sordum çiçeğe atan anan var mıdur Çiçek eydür iy derviş bu ne aceb sorudur 12 Yine sordum çiçeğe sen KâTıe'yİ gördün mi Çiçek eydür iy derviş Kâ’be Allah evidür Yine sordum çiçeğe bahçene girsem n’ola Çiçek eydür iy derviş kokla beni geri dur Yine sordum çiçeğe sen Sırat'ı gördün mİ Çiçek eydür iy derviş cümlenün ol yolıdur 15 Yine sordum çiçeğe gözün niçün yaşludur Çiçek eydür iy derviş bağırcığum başludur Yine sordum çiçeğe Yûnus’u bilir misin Çiçek eydür iy derviş Yûnus kırklar yândur Yalancı dünyaya konup göçenler «talerler ne bir haber vlrürler Üzerinde türlü otlar bitenler Ne söylerler ne bir haber vİrürler Kİminün başında biter ağaçlar Kiminün başında sarartır otlar Kimi ma’sum kimi güzel yiğitler Ne söylerler ne bir haber virürler Toprağa gark olmış nazük tenleri Söylemeden kalmış tatlu dilleri Gelün duadan unutman bunlan Ne söylerler ne bir haber virürler Kimisi dÖrdinde kimi beşinde Kimisinün tacı yokdur başında Kimi altı kimi yidi yaşında Ne söylerler ne bir haber virürler Kimisi bezirgân. kimisi hoca Ecel şerbetini içmek de güç a Kimi ak sakallu kimi pır koca Ne söylerler ne bir haber virürler Yûnus dir ki gör takdirün işleri Dökülmişdür kirpikleri kaşları Başlan ucmda hece taşlan Ne söylerler ne bir haber virürler Dertlü ne ağlayup gezersin hurda Ağladursa Mevlâm yine güldürür Nice dertlü kondı göçti burada Ağladursa Mevlâm yine güldürür Bu derd be nü m mûnisümdür yârümdür Arşa çıkan benüm âh ü zârumdur Seni ağlatan lutf ıssı kerümdür Ağladursa Mevlâm yine güldürür Dâim Hakk’a cemalimi dike-dur Zikr ile Mevlâyı dilden ana-dur Kahn kime ise lutfı anadur Ağladursa Mevlâm yine güldürür Sevdaya salma şu garib başunt Akıdur gözünden kanlu yaşum Kerlmdür onarur kulun işini Ağladursa Mevlâm yine güldürür Yûnus senün gözle ründe çok hâl var Önünde uğrayup geçecek yol var Gice gündüz dur da Mevlâ’ya yalvar Ağladursa Mevlâm yine güldürür Dolap niçün inilersin derdüm vardur inilerem Ben Mevlâ’ya âşık oldum anun içün inilerem Benüm adum dertlü dolap suyum akar yalap yalap Böyle emreylemiş Çalap anun içün inilerem 3 Beni bir dağda buldılar kolum kanadum kırdılar Dolaba lâyık gördiler anun için inilerem Dülügerler beni yondı her âzâm yirine kondı Bu inüdüm Hak’dan geldi anun için inilerem Suyum alçakdan çekerem dönüp yüksekden dökerem Görün şu ben ne çekerem anun için inilerem 6 Ben bir dağun ağacıyam ne tatluyam ne acıyatn Ben Mevlâ'ya duacıyam anun için inilerem Derviş Yûnus eydür âhı gözyaşı döker günâhı Hakk’a âşıkum vallâhi anun için inilerem

İy yârenler iy kardaşlar nic'ideyin n’ideyin ben Sen benüm kulum değülsin dir olursa n'ideyin ben Zelil mağbun olsa başum anda hiç dinmeye yaşum Mahşer güni içüm taşum nâr olursa n'ideyin ben Fesâd ile tolu içüm hey hocam bağışla suçum Cehennemde benüm içün yir olursa n'ideyin ben Dün ü güni gıybet sözüm her dem zinâ eyler gözüm Yarın Hak katında yüzüm kara-olursa nideyin ben Ben fesâd İçinde kaldum Yûnus eydür artdı derdüm Anda varacağum kabrüm dar olursa n’ideyin ben Vaktünüze hazır olun ecel varur gelür bir gün Emanetdür kuşça canun ıssı vardur alur bir gün Niçe bin kerre kaçarsm yldi deryâlar geçersin Pervâz uruban uçarsın ecel seni bulur bir gün 3 İşbu meclise gelmeyen anup nasihat almayan Elifden bayı bilmeyen okır kişi olur bir gün Tutmaz olur tutan eller çürür şol söyleyen diller Sevüp kazanduğun mallar vârislere kalur bir gün Yûnus Emrem bum söyler ışkun deryâsını boylar Şol yüce köşkler saraylar viran olur kalur bir gün Adum adLum ilerü beş âlemden içerü On sekiz bin hicâbı geçdüm bir dağ içinde Yitmiş bin hicab geçdüm gizlü perdeler açdum 01 dost ile buluşdum gördüm bir dağ içinde 3 Gözler gibi görmedüm söz gibi söyleşmedüm Musîieyin münâcât İtdüm bir dağ içinde Gökler gibi gürledüm yeller gibi inledüm Sular gibi çağladum akdum bir dağ içinde Bir döşek döşemişler nûr ile bezemişler Didüm bu kimin ola sordum bir dağ içinde 6 Aynlmadum pîrümden aynlmadum şeyhümden Işkdan bir kadeh aldum içdüm bir dağ içinde Vardum ileri vardum Levh’i elüme aldum Âyetlerin okıdum yazdum bir dağ içinde Kalbden büyük dağ olmaz ol Allah'a doyulmaz Sohbetine kanılmaz irdüm bir dağ içinde 9 Açdum Mekke kapusm duydum ol dost kokusm Erenlerün hepisin gördüm bir dağ içinde Yûnus eydür gezerem dost iledür bazarum 01 Allah ’un dîdânn gördüm bir dağ içinde Şol cennetün ırmakları akar Allah diyü diyü Çıkmış İslâm bülbülleri öter Allah diyü diyü Salınur Tûbâ dalları Kur 'an okır hem dilleri Cennet bağmun gülleri kokar Allah diyü diyü Kimi yiyüp kimi içer hep melekler rahmet saçar İdris nebi hülle biçer biçer Allah diyü diyü Hep nurdandur direkleri gümüşdendür yaprakları Uzandukça budaklan biter Allah diyü diyü Aydan andur yüzleri misk ü anberdür sözleri Cennetde huri kızlan gezer Allah diyü diyü Hakk’a âşık olan kişi akar gözlerinim yaşı Pür-nûr olur içi taşı söyler Allah diyü diyü Ne dilersen Hak 'dan dile kılavuz ol doğru yola Bülbül âşık olmış güle öter Allah diyü diyü Açıldı gökler kapusı rahmetle doldı heplsl Sekiz cennetim kapusı açar Allah diyü diyü Rıdvan-durur kapı açan hülle donlannı biçen Kevser şarabını içen kanar Allah diyü diyü Miskin Yûnus var yânna koma bu güni yanna Yarın Hak k 'un didânna varur Allah diyü diyü Arayı arayı bulsam İzünl İzinlin tozma sürsem yüzümi Hak nasib eylese görsem yüzüni Yâ Muhammed canum arzular seni Bir mübarek sefer olsa da gitsem Kâ'be yollannda kumlara batsam Hub cemalün bir gez düşde seyr itsem Yâ Muhammed canum arzular seni Zerrece kalmadı gönlümde hile Sıdk ile girmişem ben bu Hak yola Ebu-Bekir Ömer Osman da bile Yâ Muhammed canum arzular seni Ali ile Haşan Hüseyin anda Sevgüsi gönülde mahabbet canda Yarın mahşer güni olur divanda Vâ Muhammed canum arzular seni Arafat dağıdur bizüm dağumuz Anda kabul olur bizüm duamuz Medine'de yatar peygamberümüz Yâ Muhammed canum arzular seni Yûnus medh eyledi seni dillerde Dillerde dillerde hem . gönüllerde Ağlayu ağlayu gurbet İllerde Yâ Muhammed canum arzular seni Sen bunda garib mİ geldün niçin ağlarsın bülbül hey Yorulup İz mü yanıldun niçin ağlarsm bülbül hey Karlı dağlan mı aşdun derin ırmaklar mı geçdün Yârundan ayn mı düşdün niçin ağlarsm bülbül hey 3 Hey ne yavuz inilersin benüm derdüm yenilersin Dostı görmek mi dilersin niçin ağlarsm bülbül hey

İy yârenler iy kardaşlar nic'ideyin n’ideyin ben Sen benüm kulum değülsin dir olursa n'ideyin ben Zelil mağbun olsa başum anda hiç dinmeye yaşum Mahşer güni içüm taşum nâr olursa n'ideyin ben Fesâd ile tolu içüm hey hocam bağışla suçum Cehennemde benüm içün yir olursa n'ideyin ben Dün ü güni gıybet sözüm her dem zinâ eyler gözüm Yarın Hak katında yüzüm kara-olursa nideyin ben Ben fesâd İçinde kaldum Yûnus eydür artdı derdüm Anda varacağum kabrüm dar olursa n’ideyin ben Vaktünüze hazır olun ecel varur gelür bir gün Emanetdür kuşça canun ıssı vardur alur bir gün Niçe bin kerre kaçarsm yldi deryâlar geçersin Pervâz uruban uçarsın ecel seni bulur bir gün 3 İşbu meclise gelmeyen anup nasihat almayan Elifden bayı bilmeyen okır kişi olur bir gün Tutmaz olur tutan eller çürür şol söyleyen diller Sevüp kazanduğun mallar vârislere kalur bir gün Yûnus Emrem bum söyler ışkun deryâsını boylar Şol yüce köşkler saraylar viran olur kalur bir gün Adum adLum ilerü beş âlemden içerü On sekiz bin hicâbı geçdüm bir dağ içinde Yitmiş bin hicab geçdüm gizlü perdeler açdum 01 dost ile buluşdum gördüm bir dağ içinde 3 Gözler gibi görmedüm söz gibi söyleşmedüm Musîieyin münâcât İtdüm bir dağ içinde Gökler gibi gürledüm yeller gibi inledüm Sular gibi çağladum akdum bir dağ içinde Bir döşek döşemişler nûr ile bezemişler Didüm bu kimin ola sordum bir dağ içinde 6 Aynlmadum pîrümden aynlmadum şeyhümden Işkdan bir kadeh aldum içdüm bir dağ içinde Vardum ileri vardum Levh’i elüme aldum Âyetlerin okıdum yazdum bir dağ içinde Kalbden büyük dağ olmaz ol Allah'a doyulmaz Sohbetine kanılmaz irdüm bir dağ içinde 9 Açdum Mekke kapusm duydum ol dost kokusm Erenlerün hepisin gördüm bir dağ içinde Yûnus eydür gezerem dost iledür bazarum 01 Allah ’un dîdânn gördüm bir dağ içinde Şol cennetün ırmakları akar Allah diyü diyü Çıkmış İslâm bülbülleri öter Allah diyü diyü Salınur Tûbâ dalları Kur 'an okır hem dilleri Cennet bağmun gülleri kokar Allah diyü diyü Kimi yiyüp kimi içer hep melekler rahmet saçar İdris nebi hülle biçer biçer Allah diyü diyü Hep nurdandur direkleri gümüşdendür yaprakları Uzandukça budaklan biter Allah diyü diyü Aydan andur yüzleri misk ü anberdür sözleri Cennetde huri kızlan gezer Allah diyü diyü Hakk’a âşık olan kişi akar gözlerinim yaşı Pür-nûr olur içi taşı söyler Allah diyü diyü Ne dilersen Hak 'dan dile kılavuz ol doğru yola Bülbül âşık olmış güle öter Allah diyü diyü Açıldı gökler kapusı rahmetle doldı heplsl Sekiz cennetim kapusı açar Allah diyü diyü Rıdvan-durur kapı açan hülle donlannı biçen Kevser şarabını içen kanar Allah diyü diyü Miskin Yûnus var yânna koma bu güni yanna Yarın Hak k 'un didânna varur Allah diyü diyü Arayı arayı bulsam İzünl İzinlin tozma sürsem yüzümi Hak nasib eylese görsem yüzüni Yâ Muhammed canum arzular seni Bir mübarek sefer olsa da gitsem Kâ'be yollannda kumlara batsam Hub cemalün bir gez düşde seyr itsem Yâ Muhammed canum arzular seni Zerrece kalmadı gönlümde hile Sıdk ile girmişem ben bu Hak yola Ebu-Bekir Ömer Osman da bile Yâ Muhammed canum arzular seni Ali ile Haşan Hüseyin anda Sevgüsi gönülde mahabbet canda Yarın mahşer güni olur divanda Vâ Muhammed canum arzular seni Arafat dağıdur bizüm dağumuz Anda kabul olur bizüm duamuz Medine'de yatar peygamberümüz Yâ Muhammed canum arzular seni Yûnus medh eyledi seni dillerde Dillerde dillerde hem . gönüllerde Ağlayu ağlayu gurbet İllerde Yâ Muhammed canum arzular seni Sen bunda garib mİ geldün niçin ağlarsın bülbül hey Yorulup İz mü yanıldun niçin ağlarsm bülbül hey Karlı dağlan mı aşdun derin ırmaklar mı geçdün Yârundan ayn mı düşdün niçin ağlarsm bülbül hey 3 Hey ne yavuz inilersin benüm derdüm yenilersin Dostı görmek mi dilersin niçin ağlarsm bülbül hey

Kal'ah şehrün mi yıkıldı ya nâm u ânın mu kaldı Gurbetde yârün mi kaldı niçin ağlarsm bülbül hey Gülistanlarda yaylarsın taze gülleri yıylarsın Yavlak zârılık eylersin niçin ağlarsın bülbül hey 6 Uykudan gözün uyandı uyandı kana boyandı Yandı şol yüreğüm yandı niçin ağlarsm bülbül hey N'oldı şu Yûnus'a n'oldı ışkun deryâsma taldı Yine baharistan oldı niçün ağlarsm bülbül hey Dağlar ile taşlar ile çağırayın Mevlâm seni Seherlerde kuşlar İle çağırayın Mevlâm seni Su dibinde mâhı ile sahralarda âhû ile Abdal olup yâ-hû ile çağırayın Mevlâm seni Gökyüzinde tsa ile Tûr tağında Mûsa He Elindeki asâ ile çağıraym Mevlâm seni Derdi öküş Eyyûb ile gözi yaşlu Ya’kub ile Ol Muhammed mahbûb ile çağıraym Mevlâm seni Hamd ü şükr-İ Allah İle vasf-ı «Kul-hüvallah» ile Dâima zikrullah İle çağıraym Mevlâm seni Bilmişem dünyâ hâlini terk itdüm kıyl ü kalinİ Baş açuk ayak yalım çağırayın Mevlâm seni Yûnus okır diller İle ol kumri bülbüller ile Hakkı seven kullar ile çağıraym Mevlâm seni Gönlüm düşdi bu sevdâya gel gör beni ışk neyledi Başumı vİrdüm kavgaya gel gör beni ışk neyledi Ben ağlaram yana yana ışk boyadı beni kana Ne âkilem ne divane gel gör beni ışk neyledi Mecnun oluban yürürem dostı düşümde görüreni Uyanur melûl oluram gel gör beni ışk neyledi Işkun beni mest eyledi aldı gönlüm hast’eyledi Öldürmeye kasd eyledi gel gör beni ışk neyledi Gâh eserem yeller gibi gâh tozaram yollar gibi Gâh akaram seller gibi gel gör beni ışk neyledi Akan sulayın çağlaram dertlü yüreğüm dağlaram Yârüm içün ben ağlaram gel gör beni ışk neyledi Benzüm san gözlerüm yaş bağrum pâre ciğerüm baş Haldan bilen dertlü kardaş gel gör beni ışk neyledi Miskin Yûnus biçâreyem başdan ayağa yâreyem Dost elinden âvareyem gel gör beni ışk neyledi

Kal'ah şehrün mi yıkıldı ya nâm u ânın mu kaldı Gurbetde yârün mi kaldı niçin ağlarsm bülbül hey Gülistanlarda yaylarsın taze gülleri yıylarsın Yavlak zârılık eylersin niçin ağlarsın bülbül hey 6 Uykudan gözün uyandı uyandı kana boyandı Yandı şol yüreğüm yandı niçin ağlarsm bülbül hey N'oldı şu Yûnus'a n'oldı ışkun deryâsma taldı Yine baharistan oldı niçün ağlarsm bülbül hey Dağlar ile taşlar ile çağırayın Mevlâm seni Seherlerde kuşlar İle çağırayın Mevlâm seni Su dibinde mâhı ile sahralarda âhû ile Abdal olup yâ-hû ile çağırayın Mevlâm seni Gökyüzinde tsa ile Tûr tağında Mûsa He Elindeki asâ ile çağıraym Mevlâm seni Derdi öküş Eyyûb ile gözi yaşlu Ya’kub ile Ol Muhammed mahbûb ile çağıraym Mevlâm seni Hamd ü şükr-İ Allah İle vasf-ı «Kul-hüvallah» ile Dâima zikrullah İle çağıraym Mevlâm seni Bilmişem dünyâ hâlini terk itdüm kıyl ü kalinİ Baş açuk ayak yalım çağırayın Mevlâm seni Yûnus okır diller İle ol kumri bülbüller ile Hakkı seven kullar ile çağıraym Mevlâm seni Gönlüm düşdi bu sevdâya gel gör beni ışk neyledi Başumı vİrdüm kavgaya gel gör beni ışk neyledi Ben ağlaram yana yana ışk boyadı beni kana Ne âkilem ne divane gel gör beni ışk neyledi Mecnun oluban yürürem dostı düşümde görüreni Uyanur melûl oluram gel gör beni ışk neyledi Işkun beni mest eyledi aldı gönlüm hast’eyledi Öldürmeye kasd eyledi gel gör beni ışk neyledi Gâh eserem yeller gibi gâh tozaram yollar gibi Gâh akaram seller gibi gel gör beni ışk neyledi Akan sulayın çağlaram dertlü yüreğüm dağlaram Yârüm içün ben ağlaram gel gör beni ışk neyledi Benzüm san gözlerüm yaş bağrum pâre ciğerüm baş Haldan bilen dertlü kardaş gel gör beni ışk neyledi Miskin Yûnus biçâreyem başdan ayağa yâreyem Dost elinden âvareyem gel gör beni ışk neyledi